Το Άλφα της γενιάς μου..

Του Αλέξανδρου Γούδα

Ανήσυχος , άυπνος , απένταρος ,αρτιμελής αλλά αποδεκατισμένος.Απαθής?Ανήμπορος? 

Αντιθέτως...ασυμβίβαστος ..αεικίνητος , ακούραστος.

Άνεργος , αγχωμένος, ανεπανόρθωτα αγνοημένος.

Αγωνιά , ασφυκτιά , αφουγκράζεται , απορρίπτει ,

αμφιβάλλει .

Ακαθόριστο αύριο , αβέβαιο αύριο ...ανάγκη ανατροπής ..απαίτηση αλλαγής.

Αμίλητος , αγέλαστος , αγριεμένος..

Άρχοντες ασύδοτοι , αργυροκρατoύμενοι ,αγύρτες , ανένδοτοι , ακατέργαστοι , απάνθρωποι , ασελγοί αρχαίων αγαλμάτων, ανέραστοι , αταξίδευτοι, αντεραστές.

Αυξήσεις, ανατιμήσεις , αναδιάρθρωση...αγχόνη!

Ανήθικο αλισβερίσι, απόκρυφα αμαρτωλά ανταλλακτήρια ...αγχόνη!

Αμοραλιστής, ανερυθρίαστος , αχόρταγος  άρχων...αγχόνη!

Αδιαπραγμάτευτη ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Αλληλεγγύη , αλληλοσεβασμός ..

Άνοιξη ...αγάπη...ανόθευτη αλήθεια...ανιδιοτέλεια...αυτά ..αποκλειστικά αυτά. Άντε...

                                                                                                                    Alexis.

( πηγή : http://alexisgoudas.blogspot.com/ )

Τι πρέπει να κάνουμε;

( πηγή : gremistis.blogspot.com )

Απαντά ο Χαϊνης Δημήτρης Αποστολάκης 

Οι αιτίες που μας έφεραν ως εδώ και κυρίως «τι πρέπει να κάνουμε;» είναι το αντικείμενο έρευνας της Κρυσταλίας Πατούλη - ερωτήματα στα οποία δίνουν τη δική τους απάντηση γνωστές προσωπικότητες της τέχνης και των γραμμάτων. Σήμερα, δημοσιεύουμε τις απαντήσεις του Χαΐνη Δημήτρη Αποστολάκη.

Ο Τόμσεν θέλει να σκοτώσω τον μπαμπά μου

Του Γιώργου Νικολόπουλου ( πηγή : www.protagon.gr )

Γιατί δεν μας βγαίνουν οι αριθμοί; Γιατί δεν πιάνουμε τους φοροφυγάδες του ιδιωτικού τομέα; Γιατί δεν τολμάμε επιτέλους να απολύσουμε τους υπεράριθμους του Δημοσίου; Αυτό αναρωτιέται μετά από κάθε επίσκεψη του στα μέρη μας ο κύριος Τόμσεν του ΔΝΤ. Του έχω λοιπόν μια πρόταση. Αντί να αναλύει ξανά και ξανά τα νούμερα και να μη του βγαίνουν, να κάνει ένα διάλειμμα και να επισκεφθεί μία μέση ελληνική οικογένεια, τους Χατζηπέτρου, σε ένα κυριακάτικο γιορτινό τραπέζι. Off the record βέβαια και εμπιστευτικά.
Πρώτα θα γνωρίσει τον κύριο Γιάννη, τον εξηντάρη τον πατέρα. Γενιά του Πολυτεχνείου αυτός, ήταν φτωχόπαιδο αλλά καλός στο μπλα μπλα.

Σε τοκογλύφους παραδίδουμε τις ζωές μας;

του Μιχάλη Ιγνατίου ( πηγή : www.aixmi.gr )

Η ιστορία που θα σας αφηγηθώ είναι πέρα για πέρα αληθινή. Αφορά ένα πολίτη, ο οποίος ζει μεν στο εξωτερικό, αλλά εργάζεται για εταιρεία που έχει έδρα την Αθήνα. Άρα, έχει τον ίδιο πόνο όπως όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες, και επηρεάζεται το ίδιο -ίσως και χειρότερα- αφού η μείωση των μισθών στην Ελλάδα κτύπησε άγρια και τον δικό του. Σημειώστε ότι στη χώρα που ζει, το ενοίκιο ενός μικρού διαμερίσματος σε μία μέτρια γειτονιά -γύρω στα 75 τετραγωνικά μέτρα- αγγίζει τις 2000 ευρώ. Άρα, οι απώλειες του είναι ακόμα μεγαλύτερες.

Όχι άλλες γενικές και αόριστες απεργίες

 του Σταύρου Θεοδωράκη ( πηγή : www.protagon.gr )

Τώρα που τελείωσε η απεργία (και πριν ξεκινήσει η επόμενη) είναι ευκαιρία να πούμε μερικές καθαρές κουβέντες. Πιστεύει κανείς ότι κάτι άλλαξε με την απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ;  Ότι φοβήθηκε η τρόικα, η Μέρκελ ή έστω ο Βενιζέλος; Ότι θα πάρουν πίσω, έστω και στο ελάχιστο, κάποιες από τις αποφάσεις τους; Όχι βέβαια. Είναι περίπου σαν το κόλπο με τον καλό και τον κακό μπάτσο. Άλλωστε παιδιά του ίδιου κομματικού σωλήνα είναι οι πολιτικοί και οι συνδικαλιστές στην Ελλάδα (γιατί αλλού υπάρχουν και ανεξάρτητα κινήματα).  Οι συνδικαλιστές όταν πετύχουν γίνονται βουλευτές και αν αποτύχουν ξαναγίνονται συνδικαλιστές (ή δήμαρχοι).

Οι Έλληνες πωλούνται σκλάβοι στη Μπαρμπαριά;

Του Δημήτρη Μυταρά ( www.aixmi.gr )

Η ιστορία μας, που γράφεται τα τελευταία 15 χρόνια, είναι ένα δράμα σε τρεις πράξεις:

Α’ πράξη: Χρηματιστήριο, η ληστεία όλων των Ελλήνων με τις ευλογίες της κυβέρνησης.

Β’ πράξη: Ο εξευτελισμός της ακίνητης περιουσίας και το ξεπούλημα των χρημάτων που ξόδεψε ο ελληνικός λαός για να τοποθετήσει τις οικονομίες ετών!

Σήμερα όλοι οι Έλληνες πληρώνουν ενοίκια στο κράτος για να κατοικούν στα ιδιόκτητα σπίτια τους.

Γ’ πράξη: Όλοι οι Έλληνες φημολογείται ότι θα πωληθούν «σκλάβοι στη Μπαρμπαριά».

Καληνύχτα,

Δημήτρης Μυταράς

Ακαδημαϊκές α-πορείες

του Γιάννη Πανούση ( www.aixmi.gr )

Με τραβάει η προοπτική του δρόμου και το φευγαλέο του ονείρου

Ν.Αρμπιλιάς, «Ο ταραγμένος ύπνος»

Επειδή το Πανεπιστήμιο της ελευθερίας, της ευθύνης και της αριστείας είναι το μέγα ζητούμενο της εποχής (πέρα από νόμους και κόμματα), θα’ θελα να θέσω ορισμένα ερωτήματα ηθικής τάξης στους (υπο)κρυπτόμενους (υπο)κριτές.

1. Πώς γίνεται οι Συγκλητικοί – Καθηγητές, κατ’ιδίαν να δηλώνουν ότι συμφωνούν (εν όλω ή εν μέρει) με το Νόμο 4009/11, και οι Σύγκλητοι να παίρνουν ομόφωνα αποφάσεις για προσφυγές, αποχές κ.λ.π;

Με την εγγύηση του κηπουρού του Δημοσίου

 του Κώστα Βαξεβάνη ( www.koutipandoras.gr )

Στα χρόνια της ενήλικης ζωής μου, θυμάμαι τους πάντες να βρίζουν το Δημόσιο. Τις ουρές, την αγένεια, την γραφειοκρατία, την μη εξυπηρέτηση. Η σοκαριστική αντίφαση, είναι πως αυτό το τερατούργημα που κατάπινε ανθρώπους και έφτυνε αναξιοπρέπεια, δεν άλλαξε, δεν μεταρρυθμίστηκε, δεν απειλήθηκε ποτέ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου θα έδιωχνε έως και τις Αμερικανικές βάσεις αλλά τίποτα από το ελληνικό Δημόσιο. Οι κυβερνήσεις της ΝΔ, ήταν σε όλα αντιπαπανδρεϊκές, αλλά προς Θεού, όχι σε αυτό.

Ο Σκάτας

του Δημήτρη Καμπουράκη ( www.protagon.gr )

Όταν ήμουν πιτσιρίκος, απ’ όλες τις ιστορίες που είχα ακούσει για την περίοδο της Κατοχής, πιο πολύ μού άρεσε η ιστορία του Σκάτα.

Ο Σκάτας ήταν Γερμανός αξιωματικός, κατά πάσα πιθανότητα υπολοχαγός ή λοχαγός. Ήταν ο επικεφαλής της μικρής δύναμης Γερμανών στρατιωτών που διέμενε στο χωριό μου, την περίοδο 1941-1944. Ήταν σα να λέμε, ο ανώτατος στρατιωτικός διοικητής Δρακώνας. Δυο μήνες μετά την επικράτηση των Γερμανών και την εγκατάσταση τους στο χωριό, ήχησε ξαφνικά η φωνή ενός τελάλη που καλούσε όλους ανεξαιρέτως τους κατοίκους να συγκεντρωθούν στην πλατεία.

«Δεν ξέρω»!

του Σταύρου Θεοδωράκη ( www.protagon.gr )

Η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία έθεσε ένα ερώτημα που είναι στα χείλη όλων. «Γιατί οι αγανακτισμένοι δεν είναι στις πλατείες;». «Γιατί το κίνημα των πλατειών έχει υποχωρήσει;». Το ερώτημα θα μπορούσε να επεκταθεί: Γιατί οι φοιτητές δεν είναι στα (υπό κατάληψη) Πανεπιστήμια; Γιατί οι συγκεντρώσεις των απεργών είναι αραιές; Γιατί οι συνελεύσεις των συνδικάτων είναι αναιμικές; Γιατί κλάδοι ολόκληροι οι οποίοι πλήττονται, δεν κάνουν ούτε μια στάση εργασίας; Που είναι το τσουνάμι που ορισμένοι  δημοσιογράφοι προφήτευαν ότι θα πνίξει την κυβέρνηση (αν όχι όλο το πολιτικό σύστημα). Ακόμη δεν μπορώ να ξεχάσω την ρεπόρτερ της ΝΕΤ που την 3η Σεπτέμβρη στην πρώτη, μετά τις διακοπές, συγκέντρωση των «αγανακτισμένων» επέμενε ότι «μπορεί σήμερα να μην έχει κόσμο αλλά τις επόμενες μέρες το Σύνταγμα θα πλημυρρίζει από εκατοντάδες χιλιάδες λαού». Γιατί λοιπόν ο «λαός» δεν εισάκουσε την ρεπόρτερ της έγκυρης κυβερνητικής ΝΕΤ; Εδώ ο καθένας έχει την ερμηνεία του.

Όταν η Ευρώπη έψαχνε αφεντικό…

της Λίζας Δουκακάρου ( www.aixmi.gr )

Αν κάνετε αυτά που πρέπει θα έχετε τη στήριξή μας, είπε η Γερμανίδα καγκελάριος ως Γυμνασιάρχης, στον μαθητή που δεν έφερε εις πέρας τα καθήκοντα που του είχε αναθέσει. Ο Έλληνας πρωθυπουργός έσκυψε το κεφάλι και διαβεβαίωσε ότι θα κάνει τα πάντα, αρκεί να παραμείνει έστω και στο προαύλιο του σχολείου. Έχοντας επίγνωση ότι αυτό το «πάντα» μπορεί να σημαίνει την άνευ όρων παράδοση όλων όσων του ζητηθούν…

Και καθώς η απολογητική διάθεση του στριμωγμένου μαθητή, είχε πάρει τη θέση της αρχικής αισιοδοξίας, εκεί στο προαύλιο του γερμανικού σχολείου, κάτω από τα παγωμένα σύννεφα και τα ακόμα πιο παγωμένα χαμόγελα, η Γυμνασιάρχης κλείνει πονηρά το μάτι στους εκλεκτούς της.

Εκλογές με ευθύνη – Όχι κλάψα και γκρίνια

Του Γιάννη Μπέζου ( http://www.aixmi.gr )

Στα μεταπολιτευτικά χρόνια, σπάνια οι κυβερνήσεις εξαντλούσαν την τετραετία. Οι εκλογές γίνονταν πρόωρα με διάφορα προσχήματα. Οικονομικοί λόγοι, εθνικοί, καθάρσεις, αναθεωρήσεις του Συντάγματος κλπ.

Στην παρούσα πολιτική κατάσταση υπάρχει όντως, για πρώτη φορά, τόσο επιτακτικά η ανάγκη για προσφυγή στη λαϊκή ψήφο.

Μας έβαλε τα γυαλιά η Σουηδέζα (άρθρο που πρέπει να μελετήσετε)

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στις 8 Αυγούστου 2011 στην σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter, ναυαρχίδας του σουηδικού τύπου, και περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα αντικειμενικά, κόντρα στην κυρίαρχη προπαγάνδα των ευρωπαϊκών ΜΜΕ (και των σουηδικών ΜΜΕ δυστυχώς μεταξύ αυτών).

Η Ελλάδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση. Η Κάισα Έκις Έκμαν επισκέφτηκε μια παρεξηγημένη χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο, όπου..

όλοι συμφωνούν μεταξύ τους.

Με αυταρχικά ανδρείκελα ποια φαντασία στην εξουσία;‏

του  Βλαδίμηρου Κυριακίδη (www.aixmi.gr)

«Η φαντασία στην εξουσία»!

  Με τη συγκεκριμένη φράση από το ’68, άνοιξα πάλι το χρονοντούλαπο της ιστορίας για να ησυχάσω λίγο τη σαλεμένη μου σκέψη που διαχειρίζεται τόσες ενστάσεις, όσες είναι και οι παραπλανητικές πηγές πληροφόρησης. «Η φαντασία στην εξουσία» μεταφράστηκε, δυστυχώς, σε επικοινωνιακό σύνθημα της εξουσίας.